Menu

 

Funkcje protokołu UDP

Protokół UDP to protokół bezpołączeniowy, nie posiadający mechanizmów sprawdzających poprawność dostarczenia danych tzn. nie ustanawia połączenia i nie sprawdza gotowości odległego komputera do odebrania przesyłanych danych. W zamian za to, zmniejszona została ilość informacji kontrolnych, co zwiększa efektywność tego protokołu przy przesyłaniu danych. Protokół UDP daje aplikacjom bezpośredni dostęp do usług rozsyłania datagramów, przy wykorzystaniu minimalnego nakładu środków. Port źródłowy - określa numer portu nadawczego procesu aplikacji. Jeśli pole to nie jest wykorzystane, to zawiera same zera. Port docelowy - zawiera numer procesu aplikacji na komputerze docelowym. Długość - zawiera całkowitą długość pakietu (nagłówek i dane) w bajtach. Pole suma kontrolna jest wykorzystywane do sprawdzenia, czy datagram nie uległ uszkodzeniu podczas transmisji. W protokole UDP suma kontrolna jest obliczana na podstawie: pseudonagłówka (informacje pozwalające stwierdzić, czy datagram został dostarczony pod właściwy adres), nagłówka UDP, danych UDP oraz zerowych oktetów uzupełniających datagram do parzystej liczby oktetów. Sumy kontrolne są generowane w źródle i weryfikowane w miejscu przeznaczenia. Funkcje - Protokół UDP jest dobrym rozwiązaniem, jeżeli ilość przesyłanych danych jest niewielka. W tym przypadku obciążenie wynikające z dodania informacji dotyczących kontroli poprawności połączenia mogłoby stać się porównywalne z ilością przesyłanych informacji. Ponadto niektóre aplikacje same dbają o kontrolę poprawności transmisji i wykorzystywanie do ich transmisji protokołu połączeniowego byłoby dublowaniem tych samych funkcji.